Marcel

Benim yakisikli, sempatik oglum. Seninle daha sen 2 yasindasin ve oyle gurur duyuyorum ki. Bir gun beni komik bulmazsin, sohbetimden keyif almazsin, benimle oyun yerine tv izlemek istersin, giysimi, Danca aksanimi, ya da herhangi bir seyimi begenmezsin diye korkuyorum. Cunku sen benim gozumde oyle yuksek bir yerdesin ki. Sen bence sinifinin en sevileni, matematik dersinin yildizi, futbol takiminin kaptani, muzik grubunun populer solisti, universitesinin ogrenci kurul baskani ve hangi meslegi secersen sec o dalin en secme temsilcilerinden olacaksin. Ben senin sincaba mama verirken “dindap mama” diye bagiran catlak sesini, ciceklere su verirkenki ciddiyetini, lego yaparken yaptigimiz uzun kuleleri yikarkenki yaramaz gulusunu, bulasik makinesi bosaltma hizini, her gun yeni soyledigin turkce danca (bro bugun soyledin) kelimelerin ve artik iki uc kelimeli cumlelerini (farfar sover) beynimde screensaver gibi dondurucem hayatimin geri kalaninda. Sen elinde iki agzinda bir emzikle uyuyorsun. Gece yarisi uyanirsan sana su veriyorum ve anlasiyoruz geri goturunce uykuya kaldigin yerden daliyorsun. Seni yataga birakmadan once kocaman sariliyorum ve opuyorum. Senin uykuya dalmak icin ihtiyacin var belki o sarilmaya ama benim senin bebekligini, nefes alma temponu, emziginden cikan cuk cuk sesi hafizama biraz daha derin kazimak icin cok ihtiyacim var o sarilmaya. Seni cok seviyorum oglum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s