Geri döndüm

Blogum sana ihtiyacim var.

Yazmaya.

Silmeye.

Düsünmeye.

Virgule ve noktaya ve soru isaretine ve unleme…

Icimin bosalmasi, sularin durulmasi, beynimin calismasi, yaraticiligimin geri gelmesi gerekiyor.

Bebek olunca ona blog actim. Onunla yaptigimiz aktiviteleri, onun birbirinden tatli hallerini o bloga aktardim.

Ama burayi ve belki de kendi ic dunyami ihmal ettim.

Ekim 29’da Karlslunde’daki yeni kocaman evimize tasindik. Oglumuz iki yasinda ve bebekten cocuga dönüyor günbegün. Isler hep ayni. Hala ayni sirketteyim. Ve bu yaziyi yazmadan tesadufen eski yazilarimnda okudugum kadariyla anliyorum ki 2011den beri ayni plaklari caliyor beynim: hafizamin, mantigimin keskinligini yitirmesi, fransizcamin unuulanlar arasina girmesi, kariyer secimimimden memniyetsizlik. Simdi fitness icin eskisi kadar fanatik degilim. Zorluyorum kendimi gitmek icin. Ve icimde yazmak icin, beynimi eski kapasitesine getirmek icin bir ozlem var ama daha cok nostalji gibi. Kendimi zorlayacak enerji yok nedense. Hani gokten zeka ilaci inse hemen icicem ama gidip de kasacak halim yok.

Simdi cocuk buydu, daireden mustakil eve tasindik ya, dogaya yakinlastik ya edebiyata ve fotografa ozlem duyuyorum.

Oturup karsilikli bir seyler icseydik be blog.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s