air and time and space and light

vestrekirkegaard parkindan bahsetmistim gectigimiz haftasonu.. bizde mezarlik korku, olum, aci, aglamalar ve yasi cagristirir.. ama kopenhag’da bisikletiyle parki turlayan, kenarinda guneslenen, kitap okuyan insanlari gormek mumkun. ama gecen haftasonu gezerken uzuldum… biz oraya gezi icin gittik ve mezarlara cicek koyan, mezari temizleyen basinda durup mezara bakan insanlar vardi.. su an sevdigim herkes hayatta. ve bunun icin sukrettim icimden.. ya benim de mezara gitmek icin farkli bir sebebim olsaydi beklemedigim bi anda?! hayat bilinmezlerle dolu ve her an her sey olabilir.. umarim sevdigim hickimseyi coook uzun sure daha kaybetmem..

bu mezar tasini bloguma ekleyip eklememekte kararsizlik yasadim. her sey icin tesekkurler diyor. isim vardi sadece ve onu sildim. soyadi tarih hicbir sey yoktu tasin ustunde.. sadece tesekkurler ve isim.. ama o kadar tatli kalpler, sirin isik lambasi vs vardi ki bu kisinin sIk ziyaret edildigini ve sevildigini anlamak cok kolay.. milyarlarca hayattan kaci  boyle mutevazi ve sevilerek severek tesekkur ederek hem de her sey icin tesekkur ederek yasaniyor.. anlamli bi an’di benim icin. dusundum…