air and time and space and light

bloguma genelde sabahlari post yaziyorum. iste oldugum saatlerde aralarda yaziyorum. ve gazeteleri okuduktan sonra yorum yazdigim icin sanki kisisel yazilar yazmiyorum gibi geliyo.

ornegin annemle hemen her aksam skype’ta chat yaptigima dair bi referans yok sanirim postlarimda.. oysa herbir tanesini biryerlerde kaydetmek istedigim cok keyifli, degerli, duygusal konusmalar yapiyoruz anne kiz. elif istanbuldayken o da chate katiliyodu ve üc bicirik bidir bidir konusuyoduk. elif ve annem arasinda mutlaka bi kopukluk olur annem “Elif Elif” diye ismini soyler ve Elif de Ane Anne diye birbirlerinin ismini soyler dururlardi. Ben de sessizce onlari dinler gulerdim. simdi ben annemle konusuyorum skypeta ve Elif de benimle telde konusuyo daha cok. Kisa zamanda uc kisilik grubumuzu yeniden kurup bu konusmalari kaydetmeliyim. Kimseye haber vermeden sessizce o gunun konusmasini random bir event olarak kaydetmek istiyorum.

Elif ve Michaella gecen aksamchat yaptik. Morten ve Michael da katilmaya calisti ama biz iki kardes bol bol Turkceye gecis yapip kendi aramizda konustuk. sonunda damat beyler dayanamayip ortadan kayboldular. ELif’in kocaman HUSBAND DO düdügü cok komikti. Miko’nun emirlere itaati Morten’i sasirtti ve gulduk.  Kardesimin evini ilk kez skype ta gordum. O da benim evimi.. Ben Elife resim yollicaktim ama buraya geldiginde surpriz olsun diye yollamamistim. Annem ben ve Elif, ayrilmaz uclunun ayri uc sehirde yasamasi ne aci aslinda.. anneme is cikisinda ugrayamamak, onun cayini icip boregini yerken sandy’e arada caktirmadan bir seyler yedirmek.. kardesimle bisikletlere atlayip, piknik sepetimizi acip gol kenarinda atistiramamak, onun yeni hobisi ve isi belki de, dikis makinesi sevdasina baslayisini gorememek, ne uzucu.. her sabah uyandigimda aklima mutlaka gelir.. annemi ve elifi gunluk hayatimin icinde yasayamamak ne aci diye.. ve mutlaka ise gelince onlara ilk maili ben yazarim. benim mailime, koydugum basliga cevaplar gelir mutlaka.. ben basligi degistirmesem oyleeee gider o.. ne kadar uzak olsak da bagimiz hep guclu devam eder.. maille, telefonla, skype la ama mutlaka devam eder. babisimin de yeri ayri tabi. ama uc bayanin  grubu sanki daha yogun.. belki damatlarini bu kadar sevmesinin bi sebebi de bu..

gunumun en buyuk kismini kaplayan ve her gun yaptigim icin yazmadigim bu haberlesmeler, dusunceler aslinda detay degil hayatimin kendisi..