yakinima yamacima
Bugun iyi denk geldi Esracimla baya maillestik. Ogrendigime gore esi B. isten ayrilmaya karar vermis. SIkIldIgI icin. Ben de onunla ayni gemideyim aslinda. Ben de oyle bir karar vermenin esiginde cok hissettim kendimi son zamanlarda. Ama su AAK uyeligi var ya, henuz ona gireli bir yil olmadi o yuzden kendimi tam guvende hissedemeden fevri karar vermeme konusunda kendimi ogutledim, tembihledim, iyice paketledim. Zaten su Agustos 15′te ne olacak diye de bekliyorum. Yeni mudur, yeni grup, yeni ofis her sey farkli olabilir ama her sey ayni da kalabilir. Bugun ogrendigim kadariyla ust kata tasinacakmisiz. Bir kat bile farkli olsa su anki ofis ortamindan cikacak olmak sevindiriyor beni. Ama yine katar, kuveyt le ugrascak olmak hic de motive etmiyor. Ben de alip basimi gidicem bu sirketten ama ne zaman.. Gorucez.
Esrayla konusurken hem sevindigim hem de icimi burkan bi sey oldu. Sevindigim arkadasimin Avrupa’da bir yil gecirmeyi istedigini soylemis olmasi. Istemek yapmanin yarisi. Hem simdi ikisi de gayet flexible olucaklar. Dusseldorf da olsa Ispanya da olsa burdan atlayip ucakla onlari ziyaret edebilirim. Onlar da bize gelebilirler. Ve Avrupa ici ucuslar biraz iyi bi zaman payiyla alininca gayet hesapli olabiliyo. Onlara Kopenhag’i ozellikle hava guzelken gezdirmeyi, balkonumuzda barbeku yapip sarap icmeyi ne cok istiyorum. Umarim bu hayalde kalmaz ve gerceklestirirler. Ote taraftan Turk pasaportu tasiyan her bireyin maruz kalacagi sinirlarla mucadele durumu.. Bugun Polonyali, Litvanyali, Macar AB vatandaslari AB icinde istedikleri ulkeye gidip oturma, calisma hakkina sahip. Ucretsiz egitim hakkina da sahip. Hak-siz-lik!
Simdiden negatif olmaya gerek yok. Pozitif dusuneyim de her sey pozitif olsun.. 