air and time and space and light

Dun gece cok rahatsizlandim.. Gecenin ortasinda atesim 39 oldu ve bu sabaha kadar da 38-39 arasinda degisti. Korktum. Japanese brain infection’dan dahi suphelendim dogrusu. Guney Dogu Asya’da 5 ay gecirdikten sonra insan ateslenmekten korkar hale geliyor. Butun gece titreme-usume nobetleri gecirdim. Sabah annemi aradim ve bana mutlaka doktora gitmelisin, pnomoni olabilir dedi. Ben hastaneye gitmek istedim ama Morten ve annesi buyuk ihtimalle grip’tir, gerek yok dediler. Ben o kadar hassaslastim ki, onlar gerek yok dedigi icin belki de, mutlaka doktora gitmek istedim ve agladim hatta! Hastalaninca insan nasil da bebeklesiyor. Kesinlikle olgun degildim ama hastaydim! Her seyden ote degil mi bu! Sonucta saat 1′e Morten’in doktorundan randevu aldik. Beni hastaneye sevk etti, saat 4′e randevu aldik. Acil servisine bile randevuyla gidiyoruz kisacasi. Malaryia ve normal kan testleri yapilmaliydi. Super hizli kulaktan ates olcen cihazli, robota benzeyen tansiyon olcme aletleriyle bir hemsire bizi kalacagimiz odaya goturdu. Gulumseyen, service minded biriydi. Bol bol elma suyu getirdi, yemek getirdi. Orda mutfaklari var ve isteyen gidip istedigini aliyor, acik bufe gibi. Turkiye’de ozel hastanelerde bile acilde acik bufe gibi boyle bi sey yok. Morten’a sen de elma suyu al dedim, hayir ucretsiz seylerden ikincisini almayi sevmiyorum dedi. Turkiye’de ise bedava duskunlugu yok mu?! Herneyse, 16.30 ve 22 arasinda yatagimda doktorun gelmesini bekledim. Sonunda doktor geldi ve malaryia testinin daha yapilmadigini anladim. Bu kadar saat bekledikten sonra ben o geri gelecek ve test yapilacak zannediyordum ama o gitti ve sonra hemsire geldi. Burda kalacakmissin dedi. Tam bi iletisim faciasi.  Hemsirem istersen eve git istersen kal dedi. Biz de Morten’la donmeye karar verdik. Bu sabah gidip toplam 2.5 saatte test sonuclarini ve doktor yorumunu aldim. Malarya testi yaptirmadim cunku bugun daha iyiyim ve eger o testi de yaptirsaydim herhalde 6 saatim orda gecerdi. Inanilmaz yavasti her sey. Cikista ne kadar odicem diye sordum. Danimarka’lilara her sey bedeva ama sonucta benim CPR numaram yok henuz. Danismada sordugum kadin sasirdi, ne odemesi yok oyle bi sey, odemiceksin dedi. O kadar sasirdim ki.. Idrar testi, kan testleri, saatlerce bir odayi isgal ettim, ve elimi kolumu sallayaak hastaneden ciktim. Cunku Danimarkaliyla evliyim ve oraya gelmeden once klinikteki bir doktora gitmistim, o tavsiye etmisti. Danimarka’da ozel klinigi devlet karsiliyor, %1 bile odeme yapmiyor CPR numarasi olanlar. Ozel hastane sayisi asiri azmis. Kimse saglik icin hicbir harcama yapmiyor. Vatandas olmak yeterli. Neden saglik sistemi burda bu kadar vatandas yanlisiyken Turkiye’de insanlar ucretini odeyemedikleri icin hastanede rehin tutuluyor, bir hastanden digerine sevk edilirken yolda olebiliyor, her sey karmakarisik, ozel hastane-devlet hastanesi-universite hastanesi-ssk-bagkur-emekli sandigi-yesil kart-vs-vs? Nufus azligi, adil vergi sistemi, mantalite, adalet, gercek Devlet boyle bi sey galiba!…

Basim hala agriyor, hem de cok…